zodiak.info.pl

Horoskop urodzeniowy: niebo w chwili Twoich narodzin

Podaj datę, godzinę i miejsce urodzenia. Policzymy, gdzie stały Słońce, Księżyc i planety, jaki był ascendent i domy, w jakiej fazie był Księżyc, jaki to był rok i dzień w kalendarzu chińskim. Liczymy dokładnie, z historią stref czasowych. Bez interpretacji i wróżb.

Data urodzenia

Liczymy w Twojej przeglądarce. Dane są tylko w adresie strony (po znaku #), którym możesz się podzielić.

Znaki zodiaku: daty

  • Baran 20 marca – 19 kwietnia
  • Byk 20 kwietnia – 20 maja
  • Bliźnięta 21 maja – 20 czerwca
  • Rak 21 czerwca – 21 lipca
  • Lew 22 lipca – 22 sierpnia
  • Panna 23 sierpnia – 22 września
  • Waga 23 września – 22 października
  • Skorpion 23 października – 21 listopada
  • Strzelec 22 listopada – 20 grudnia
  • Koziorożec 21 grudnia – 19 stycznia
  • Wodnik 20 stycznia – 18 lutego
  • Ryby 19 lutego – 19 marca

Daty, które powtarzają się najczęściej. Dokładne godziny wejść Słońca w znaki w każdym roku 1900–2100: znaki zodiaku rok po roku.

Teraz na niebie

Jak liczymy

  • Czas. Godzinę z zegara zamieniamy na czas uniwersalny według historii strefy czasowej miejsca (baza IANA): czas letni w Polsce w latach 1916–1919, 1940–1949, 1957–1964 i od 1977, czas warszawski +1:24 przed 1915, wschodnioeuropejski 1918–1922. Godziny, których nie było albo które były dwa razy, sygnalizujemy. Wszystkie 290 zmian zegarów w Warszawie z lat 1915–2100 sprawdzamy w testach z bazą stref czasowych.
  • Planety, Słońce, Księżyc. Biblioteka Astronomy Engine (licencja MIT): położenia pozorne, geocentryczne, w ekliptyce prawdziwej daty. Sprawdziliśmy je ze Swiss Ephemeris na 3000 losowych chwilach z lat 1900–2100: planety do 0,35′, Księżyc do 1,2′ (minuty kątowe; 1′ to 1/60 stopnia).
  • Ascendent, MC, domy. Ze wzorów sferycznych: czas gwiazdowy, nachylenie ekliptyki, szerokość geograficzna; domy Placidusa iteracyjnie. Zgodność ze Swiss Ephemeris do 0,2′. Węzeł prawdziwy z chwilowej orbity Księżyca (do 0,9′), Lilith z wzorów Meeusa z rzutem na ekliptykę (do 0,02′).
  • Kalendarz chiński. Miesiące od nowiu w czasie Chin (przed 1929 r. w czasie Pekinu), miesiąc 11 z przesileniem zimowym, miesiąc przestępny bez głównego wyrazu słonecznego. Lata 1901–2100 porównaliśmy dzień po dniu (73 tys. dni) z tabelami Obserwatorium w Hongkongu: wszystkie zgodne, gdy trzy miesiące zaczynamy tak jak oficjalny kalendarz, a nie od wyliczonego nowiu: 1906 (dawne metody dynastii Qing), 2057 i 2097 (nów niecałą minutę od północy w Chinach, bliżej, niż da się dziś pewnie przewidzieć).
  • Cztery filary. Rok od Lichun (Słońce na 315°), miesiące od kolejnych wyrazów słonecznych co 30°, dzień z ciągłego 60-dniowego cyklu, godzina z dwugodzinnych okresów; do wyboru czas zegarowy albo prawdziwy słoneczny. Wyrazy słoneczne liczymy co do sekundy; w tabelach z Hongkongu 7 z 4800 wypada dzień później. Każdy z nich przypada niecałe pół godziny przed północą w Chinach (1909–1913 dawne metody, 1979 kilka sekund).
  • Godzina urodzenia a wynik. Szukamy najbliższych chwil przed i po, w których zmieniłby się ascendent, MC, znak lub dom Księżyca i Słońca, z dokładnością do sekundy. Wykres doby sprawdza ascendent i dom Słońca co 2 minuty, a każdą zmianę dokłada do sekundy; w 150 losowych dobach z lat 1900–2100 (ok. 3600 zmian) godziny zgadzają się ze Swiss Ephemeris co do sekundy.
  • Zodiak gwiazdowy (tradycja wedyjska). Ayanamsa Lahiri: 23,2455610° 21 marca 1956 r. (średni punkt równonocy), dalej według precesji IAU 2006, plus nutacja; zgodna ze Swiss Ephemeris do 0,001″ (bez nutacji) i 0,2″ (z nutacją).
  • Opisy tradycji. Tylko teksty z domeny publicznej: Ptolemeusz (przekład Robbinsa, 1940), William Lilly (1647), Alan Leo (1910, 1920), Brihat Jataka (przekład Iyera, 1885) i Lun-heng Wang Chonga (przekład Forkego, 1907). Streszczamy je po polsku, cytaty dajemy w cudzysłowie, przy każdym tekście podajemy rozdział i datę sprawdzenia.